วันพุธที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2554
มรดกโลก...
ความหมายของมรดกโลก
มรดกทางวัฒนธรรม (Cultural heritage) หมายถึง สถานที่ดังต่อไปนี้
ก. โบราณสถาน ผลงานทางสถาปัตยกรรมผลงานภาพแกะสลักทางโบราณสถาน ภาพเขียนส่วนประกอบทางโบราณคดี รอยจารึกถ้ำ ที่อยู่อาศัยและการรวมลักษณะต่างๆซึ่งมีคุณค่าอย่างเด่นชัดในด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะหรือวิทยาการ
ข. กลุ่มสถานที่ก่อตั้ง กลุ่มสถานที่ที่แยกหรือเชื่อมต่อกัน ซึ่งทางสถาปัตยกรรมปรากฏในภูมิทัศน์ว่าคุณค่าอย่างเด่นชัดในด้านประวัติศาสตร์ ศิลปะหรือวิทยาการ
ค. แหล่งสถานที่สำคัญ ผลงานฝีมือมนุษย์ หรืผลงานผสมผสานของธรรมชาติและมนุษย์ รวมทั้งพื้นที่ที่เป็นแหล่งทางโบราณคดีซึ่งมีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และมานุษยวิทยา
กล่าวคือ แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมนั้นต้องเป็นของแท้แต่ดั้งเดิมและรูปแบบพิเศษทางสถาปัตยกรรม หรือมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวมีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องกับแนวความคิดหรือความเชื่อที่มีความสำคัญเป็นสากล หรืออาจเป็นตัวอย่างที่เด่นของวิถีชีวิตตามโบราณประเพณีที่เป็นตัวแทนของวัฒนธรรม
มรดกทางธรรมชาติ (Natural Heritage) ต้องเป็นตัวอย่างพิเศษของขั้นตอนการวิวัฒนาการของโลก หรือเป็นตัวแทนของการวิวัฒนาการทางชีวภาพ หรือเป็นที่อยู่ของสัตว์ที่ใกล้จะสูญพันธุ์ หรือเป็นแหล่งทัศนียภาพอันงดงามตระการตาหรือเป็นเขตป่าสงวนสำหรับพันธุ์สัตว์ป่านานาชนิดแยก
เป็นสถานที่ดังต่อไปนี้
ลักษณะทางธรรมชาติ ซึ่งเป็นธรรมชาติสร้างขึ้นตามสภาพมีคุณค่าเด่นชัดในด้านความงาม
ลักษณะทางธรณีวิทยาและภูมิศาสตร์ ปรากฏเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์และพันธุ์พืชต่างๆ
แหล่งความงามตามธรรมชาติ
ต่อมาประเทศไทยได้เข้าร่วมเป็นภาคีสมาชิกในปี พ.ศ. ๒๕๓๒ จากสมาชิกภาคีทั้งหมด ๑๓๘ ประเทศ
และเมื่อปีพ.ศ.๒๕๓๓ ได้มีการจัดทำบัญชีรายชื่อแหล่งมรดกโลกเพิ่มขึ้นอีกเพื่อเสนอวันประชุมคณะกรรมการ
บริหารของคณะกรรมการมรดกโลก จำนวน ๓๒๒ แห่งและได้มีการประชุมขึ้น ณ กรุงคาร์เทจ ประเทศตูนิเซีย เมื่อวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ พิจารณาประกาศให้แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติของไทย ๓ แห่ง เป็นมรดกโลกคือ
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย- ศรีสัชนาลัย- กำแพงเพชร
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร- ห้วยขาแข้ง
ซึ่งต่อมาได้มีการประชุมพิจารณาแหล่งมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ เพื่อประกาศให้เป็นมรดกโลกอีกครั้ง
ณ เมืองซานตาเฟ รัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา และมีมติประกาศให้แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมของไทย
เป็นมรดกโลกเพิ่มอีกแห่งคือ แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง อำเภอหนองหาน จังหวัดอุดรธานีในที่สุดประเทศไทย
ได้รับเลือกให้มีมรดกโลกทั้งทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ ถึง ๔ แห่ง ด้วยกันคือ
อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย – ศรีสัชนาลัย – กำแพงเพชร
อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร- ห้วยขาแข้ง
แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง
เหตุใดจึงเกิดมรดกโลก
( The World Heritage)
นับตั้งแต่องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) เสนอการจัดตั้งอนุสัญญาว่าด้วยการคุ้มครองมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติของขึ้น เมื่อ พ.ศ.๒๕๑๕และในปีต่อมาจึงได้มีมติยอมรับอนุสัญญาฉบับนี้จากการประชุมสมัยสามัญครั้งที่ ๑๗ เมื่อวันที่ ๑๖พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๖ ของยูเนสโก ณ กรุงปารีส เพื่อเป็นมาตรการในการป้องกันที่นานาชาติร่วมมือกันแก้ไขวิกฤตการณ์ของธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
จนกระทั่ง พ.ศ.๒๕๒๕ยูเนสโกได้แต่งตั้งคณะกรรมการมรดกโลก เพื่อดูแลให้การปฏิบัติตามอนุสัญญาเป็นไปด้วยความเรียบร้อยตรงตามเป้าหมายวัตถุประสงค์ซึ่งคณะกรรมการทั้ง ๒๑คนนั้นล้วนมาจากประเทศ สมาชิกต่างๆทั่วโลกโดยหน้าที่ของคณะกรรมการมรดกโลกที่ว่านี้ คือการกำหนดลักษณะประเภทมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติที่ปรากฏอยู่ในประเทศต่างๆทั่วโลก รวมทั้งจัดทำทะเบียนรายชื่อแหล่งโบราณสถานแห่งโบราณคดี และแหล่งธรรมชาติที่มีคุณค่าสมกับยกย่องให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกนอกจากนี้ยังพิจารณาเรื่องการใช้ทรัพยากรของกองทุนมรดกโลกให้ประโยชน์แก่ประเทศสมาชิกให้มากที่สุดการที่จะคัดเลือกให้สถานที่ใดเป็นมรดกโลกนั้น ย่อมเป็นหน้าที่ของคณะกรรมการที่จะตัดสินว่า แหล่งทางธรรมชาติหรือวัฒนธรรมใดที่ประเทศภาคีเสนอมา ควรได้ขึ้นบัญชีมรดกโลก ซึ่งเป็นการยากมากในการตัดสิน เพราะต้องใช้ความรอบคอบ และพิจารณาว่าอะไรคือคุณค่า และความสำคัญที่ทำให้แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติมีความพิเศษเหนือแหล่งอื่นๆ
แหล่งมรดกโลกของประเทศไทย มี 5 แห่ง ที่ขึ้นทะเบียนกับ คณะกรรมการ มรดกโลก / UNESCO
1. อุทยานประวัติศาสตร์ พระนครศรีอยุทธยา
2. " " " ศรีสัชนาลัย สุโขทัย
3. เขตรัษาพันธ์สัตว์ป่า ห้วยขาแข้ง
4. แหล่งโบราณคดี บ้านเชียง อุดรธานี
5. ป่าดงพญาเย็น เขาใหญ่ นครราชสีมา
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น